170 خوابگاه دانشجویی ایمن‌تر و کم‌مصرف‌تر شدند

به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری سوفیانیوز، به نقل از خبرگزاری دانشگاه، این پروژه در چارچوب برنامه بهبود رفاه دانشجویی و با همکاری مشترک صندوق رفاه دانشجویان و دانشگاه‌ها اجرا شد. طبق اطلاعات رسمی، 90 دانشگاه با امضای تفاهم‌نامه، فرآیند نوسازی خوابگاه‌های خود را کلید زدند. مدل تأمین مالی اغلب به صورت مشارکتی 50-50 (نیمه صندوق رفاه و نیمه دانشگاه) بوده و در برخی موارد از الگوی 40-30-30 (40 درصد صندوق رفاه، 30 درصد خیرین و 30 درصد دانشگاه) استفاده شد تا منابع محدود دولتی به بهترین شکل بهره‌برداری شود.

اقدامات کلیدی انجام‌شده

این اقدامات شامل موارد زیر بود:

• نوسازی سیستم‌های گرمایشی، سرمایشی و تأسیسات برقی

• ارتقای ایمنی با نصب سیستم‌های اطفای حریق و استانداردسازی

• تعمیر و به‌روزرسانی لوله‌کشی آب و فاضلاب

• بازسازی آشپزخانه‌ها، حمام‌ها و سرویس‌های بهداشتی

• رنگ‌آمیزی، بهسازی فضاهای داخلی و نصب پنجره‌های دوجداره برای صرفه‌جویی انرژی

• تجهیز و مدرن‌سازی سالن‌های مطالعه

کارشناسان آموزش عالی بر این باورند که بهره‌گیری از تجهیزات کم‌مصرف و عایق‌کاری مناسب می‌تواند مصرف انرژی خوابگاه‌ها را 20 تا 30 درصد کاهش دهد، هزینه‌های نگهداری را پایین بیاورد و عمر مفید ساختمان‌ها را افزایش دهد.

پاسخ به چالش‌های رو به رشد اسکان دانشجویی

با توجه به اینکه هر سال صدها هزار دانشجو به خوابگاه نیاز دارند و بسیاری از ساختمان‌های موجود مربوط به دهه‌های گذشته و فرسوده هستند، فشار بر ظرفیت خوابگاه‌ها – به‌ویژه در کلان‌شهرها و دانشگاه‌های بزرگ – افزایش یافته است. سیاست‌های اخیر رفاه دانشجویی علاوه بر گسترش ظرفیت، بر بهبود کیفیت، ایمنی و ایجاد محیط مناسب برای مطالعه و زندگی تمرکز کرده‌اند.

اهمیت مشارکت مردمی و دانشگاهی

با توجه به محدودیت بودجه دولتی، مدل‌های مشارکتی به راهکاری کلیدی تبدیل شده است. ورود خیرین نه تنها سرعت اجرای پروژه‌ها را بالا برده، بلکه امکان افزودن امکانات فرهنگی و مطالعاتی را نیز فراهم کرده است.

تأثیر بر کیفیت آموزش عالی

بهبود شرایط خوابگاهی فراتر از یک پروژه عمرانی است؛ این اقدامات بر سلامت روان، تمرکز تحصیلی، کاهش نگرانی‌های معیشتی و افزایش رضایت دانشجویان اثر مثبت دارد. خوابگاه برای بسیاری از دانشجویان، علاوه بر محل سکونت، مرکز اصلی مطالعه، استراحت و تعامل اجتماعی به شمار می‌رود. فرسودگی تأسیسات یا کمبود امکانات می‌تواند مستقیماً عملکرد تحصیلی را تحت تأثیر قرار دهد.

تمرکز طرح بر بهینه‌سازی انرژی، ایمنی و استانداردسازی نشان می‌دهد که هدف تنها تعمیر ظاهری نبوده، بلکه دستیابی به مزایای بلندمدت مانند کاهش هزینه‌ها، پیشگیری از حوادث و آزادسازی منابع برای حوزه‌های آموزشی و پژوهشی مدنظر بوده است.

چشم‌انداز آینده

هرچند این طرح یکی از مهم‌ترین گام‌های اخیر در حوزه رفاه دانشجویی محسوب می‌شود و نشان‌دهنده گذار از مدیریت صرف کمبود ظرفیت به تمرکز بر کیفیت زندگی است، اما نیازهای زیرساختی همچنان گسترده است. بسیاری از خوابگاه‌ها نیازمند نوسازی اساسی یا جایگزینی هستند و رشد جمعیت دانشجویی فشار را بیشتر کرده است. ادامه این برنامه‌ها با تأمین مالی پایدار، تقویت مشارکت خیرین و دانشگاه‌ها، و توجه ویژه به امکانات فرهنگی و مطالعاتی، می‌تواند عقب‌ماندگی‌ها را جبران کند و به ارتقای بهره‌وری علمی نظام آموزش عالی کمک شایانی نماید.

این سرمایه‌گذاری نه تنها در دوره تحصیل دانشجویان اثرگذار است، بلکه در تربیت نیروی انسانی باکیفیت آینده کشور نیز نقش مهمی ایفا خواهد کرد.