(ویدئو) به پای جان آیم به آرزوی تو… این آهنگ قدیمی از داریوش رفیعی چرا اینقدر غمناکه؟ 😔
سوفیانیوز: این تصنیف با ریتم آرام و ملودی دلانگیز، حسرت و شوق بیپایان عاشق را به زیبایی به تصویر میکشد و صدای داریوش رفیعی با آن طنین خاص و احساسیاش، آن را به یکی از نمادهای موسیقی عاشقانه کلاسیک ایرانی تبدیل کرده است.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، تصنیف به سوی تو یکی از شاهکارهای ماندگار موسیقی کلاسیک ایرانی است که با صدای گرم و دلنشین داریوش رفیعی (متولد 1306 – درگذشت 1337) برای نخستین بار در حدود سال 1340 شمسی اجرا شد. شعر این تصنیف از عبدالله فاطمی و آهنگسازی آن از مجید وفادار است. این قطعه با حال و هوای عاشقانه عمیق، جستجوی معشوق و فداکاری بیپایان، هنوز هم پس از دههها یکی از محبوبترین آثار سنتی ایرانی باقی مانده و توسط خوانندگان متعددی مانند علی زند وکیلی، رضا صادقی، مهران زاهدی و کوروس سرهنگزاده بازخوانی شده است.
متن کامل تصنیف به سوی تو (نسخه اصلی داریوش رفیعی)
به سوی تو، به شوق روی تو، به طرف کوی تو
سپیده دم آیم، مگر تو را جویم، بگو کجایی
نشان تو، گه از زمین گاهی، ز آسمان جویم
ببین چه بی پروا، ره تو میپویم، بگو کجایی
کی رود رخ ماهت از نظرم، نظرم
به غیر نامت کی نام دگر ببرم
اگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی
به دست تو دادم، دل پریشانم، دگر چه خواهی
فتادهام از پا، بگو که از جانم، دگر چه خواهی
یک دم از خیال من، نمیروی ای غزال من
دگر چه پرسی ز حال من
تا هستم من، اسیر کوی توأم، به آرزوی توأم
اگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی
به دست تو دادم، دل پریشانم، دگر چه خواهی
فتادهام از پا، بگو که از جانم، دگر چه خواهی