شما به ضیافت شب شعر دعوتید؛ لطافت عاشقانه شعر زیبای«نامه های گمشده» با صدای غزل ساز «غلامحسین بنان» استاد آواز ایران/چون چشمه اشک از دیده ریزم...از پیش چشمت می گریزم💔

سوفیانیوز: صدای او نه‌فقط یک صدا، که روایتگرِ احساس بود؛ از لطافت عاشقانه «الهه ناز» تا شکوه ماندگار «ای ایران» و طراوت جاودانه «بهار دلنشین»، هر اثر با مهر بنان، رنگی دیگر گرفت و به حافظه جمعی ایرانیان پیوست.

به گزارش سرویس چندرسانه‌ای پایگاه خبری سوفیانیوز، وقتی صحبت از صدایی می‌شود که مرز میان زمین و آسمان را کم‌رنگ می‌کند، نام غلامحسین بنان بی‌درنگ در ذهن تداعی می‌شود؛ هنرمندی که با طنین باریتونِ گرم و مخملی‌اش، فصل تازه‌ای در موسیقی دستگاهی ایران گشود.

بنان (10 اردیبهشت 1290 – 8 اسفند 1364) از سال 1306 تا 1347 حضوری مؤثر و جریان‌ساز در عرصه موسیقی داشت؛ هنرمندی تحصیل‌کرده و آشنا با خط بین‌المللی موسیقی (نُت) که عضویت در شورای موسیقی رادیو، تدریس آواز در هنرستان موسیقی تهران و نقش‌آفرینی در پایه‌گذاری انجمن موسیقی ایران، بخشی از کارنامه درخشان اوست.

اکنون شنیدن شعر زیبای «نامه‌های گمشده» با صدای این استاد آواز ایران، فرصتی دوباره است برای غرق شدن در موسیقی اصیل؛ جایی که واژه‌ها با تحریرهای سنجیده و بیان نجیبانه او جان می‌گیرند و هر مصرع، آرام و باشکوه، در دل می‌نشیند.

بنان، که از نوادگان محمدشاه قاجار بود، نجابت خانوادگی را با ظرافت هنری درآمیخت و سبکی پدید آورد که هنوز پس از دهه‌ها، معیار سنجش آواز کلاسیک ایرانی است.