شعرخوانی جادویی رشید کاکاوند و سکوتی که سروش صحت را بی‌کلام کرد/ ما را به جز تو در همه آفاق یار نیست+ ویدئو

تا نظر بازگرفتی ز گرفتاری چند

جز جگر هیچ نخوردند جگرخواری چند

دل ما خسته‌ی چشم تو شد

و تو همه عمر نشدی رنجه به پرسیدن بیماری چند

چند از این غمزه‌زنان بر سر کوی

آمدنت تو مرا کشته شده گیر

و چو من یاری چند

صفت نعمت دیدار تو را نشنیدند

طرفه مرغان که فتادند به گلزاری چند

گر حسن را نظری بر غلط افتاد

ببخش چشم بر عفو تو دارند گنهکاری چند

ما را به جز تو در همه آفاق یار نیست

مشفق‌تر از غم تو دگر غمگسار نیست

دامن چو گل سرشک چو لاله مژه چو

ابر ما را هوای عشق کم از نوبهار نیست

روزی به دیده چینم خاک ره تو را شب نگذرد

که بر دلم این خارخار نیست

گفتم ز شاخ وصل تو باری به ما رسد آوازی

از در تو برآمد که بار نیست

گفتی برو به کوی دگر کس قرار گیر

در عهدنامه‌ی من و تو این قرار نیست

تا آسمان برآورم ایوان آرزو لیکن

بنای عمر چنین استوار نیست

ناز تو بیش باشد یا ناله‌ی حسن

این هر دو را که نام گرفتم شمار نیست

نه دل پدید و نه دلبر، نه زر

به دست و نه زورم رها کنید

که لختی چو بخت خویش بشورم

چه مرد عشق زنخدانش بوده‌ام

به مسکین به چه فگند در آخر دلالت

دل کورم نخواستم که دگر ره روم

به مجلس مستان کمند گیسوی ساقی کشید

و برد به زورم به زلف چون

حبش او هزار چین چو بدیدم

گه از حبش گهی از چین رسید

غارت غورم پری رخا تو

سلیمان دستگاه مرادی به زیر پای

رعونت فرو ممال چو مورم ز زرف خویش

شعری زیبا از امیر خسرو دهلوی🌹