(ویدئو) به مناسبت روز ملی مراغه گشتی در شهر معجزه آجر و فیروزه؛ تماشای گنبدهایی که بعد از قرنها هنوز نفس میکشند
ساعدنیوز: 16 اردیبهشت، سالروز بنای رصدخانه مراغه و روز ملی این کهنشهر است. مراغه با پیشینهای به قدمت تاریخ و بناهایی چون گنبد سرخ، گنبد غفاریه و معبد مهر، نگین درخشان معماری ایلخانی و سلجوقی در آذربایجان است. در این گزارش ویدئویی، گشتی در دل تاریخ زدهایم تا شکوه و عظمت 818 ساله این شهر و مفاخر آن را به روایت تصویر تماشا کنیم.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، این ویدئو قابهای خیرهکنندهای از میراث ماندگار شهر مراغه را به تصویر کشیده است که به مناسبت 16 اردیبهشت، روز ملی مراغه، منتشر شده است. از گنبدهای آجری با معماری اصیل ایلخانی و سلجوقی گرفته تا بناهای مدرنتری که یادآور مفاخر این سرزمین هستند، همگی در این کلیپ کوتاه خودنمایی میکنند. دوربین با حرکتی نرم، ما را از میان "گنبد سرخ" و "گنبد کبود" عبور داده و به "رصدخانه تاریخی مراغه" میبرد؛ جایی که روزگاری قطب علمی جهان بود. تماشای این بناها در کنار طبیعت بهاری و آسمان آبی مراغه، هر بینندهای را به سفری در دل سدههای گذشته میهمان میکند.
امروز 818 سال از زمانی که خواجه نصیرالدین طوسی بنای رصدخانه مراغه را نهاد میگذرد و این شهر همچنان به عنوان "باغشهر" ایران، گنجینهای از هویت آذربایجان را در خود حفظ کرده است. در این مسیر، "گنبد غفاریه" با کاشیکاریهای لاجوردیاش و "معبد مهر" که ریشه در دوران پیش از اسلام دارد، نشان میدهند که مراغه لایههای مختلفی از تاریخ بشر را در سینه دارد. "پل خانقاه" و "آرامگاه اوحدی" نیز بخشهای دیگری از این پازل فرهنگی هستند که در کنار هم، شکوه پایتختی ایلخانان را یادآوری میکنند. این ویدئو دعوتی است به تماشای شهری که آجر به آجر آن، قصهای از دانش و هنر ایرانی برای گفتن دارد.
معرفی کوتاهِ بناهای موجود در ویدئو
گنبد سرخ: این بنا قدیمیترین گنبد از پنج گنبد موجود در مراغه است که در دوره سلجوقیان ساخته شده و آغازگر سبک معماری آذری به شمار میرود. تزئینات آجری و کاشیکاریهای فیروزهای آن در عین سادگی، اوج هنر ایرانی را به نمایش میگذارد.
گنبد کبود: این برج چندضلعی که به "مقبره مادر هلاکوخان" شهرت یافته، با گرهچینیهای سنگی و کتیبههای منحصربهفردش شناخته میشود. معماری پیچیده و ظریف این بنا در دوره ایلخانی، آن را به یکی از زیباترین برجهای آرامگاهی ایران تبدیل کرده است.
آرامگاه اوحدی مراغهای: این بنا مدفن شاعر و عارف بزرگ قرن هشتم، صاحب مثنوی معروف "جام جم" است که در میان باغی مصفا قرار دارد. معماری مدرن و در عین حال سنتی آرامگاه، فضایی معنوی و آرام برای دوستداران ادبیات فارسی فراهم کرده است.
گنبد غفاریه: این بنا در دوره ایلخانان و به دستور سلطان ابوسعید بهادرخان ساخته شده و با نمای آجری و کاشیکاریهای خاصش در کنار رودخانه صوفیچای میدرخشد. ویژگی بارز آن، نقوش هندسی و اسلیمی است که نمادی از شکوه معماری آن دوران محسوب میشود.
رصدخانه مراغه: این مرکز علمی که 818 سال پیش توسط خواجه نصیرالدین طوسی بنا شد، زمانی بزرگترین مرکز نجوم در جهان اسلام و الگوبرداری شده برای رصدخانههای چین و سمرقند بود. امروزه بقایای آن بر فراز تپهای مرتفع، یادآور دوران طلایی دانش و نجوم در ایران باستان است.
پل خانقاه: این پل تاریخی که بر روی رودخانه صوفیچای بنا شده، از یادگارهای دوره صفوی است که با طاقهای جناغی خود همچنان استوار مانده است. این پل نه تنها یک مسیر مواصلاتی، بلکه بخشی از خاطرات جمعی مردم مراغه در دل طبیعت زیبای این شهر است.
معبد مهر: این پرستشگاه زیرزمینی و دستکند، از معدود بناهای باقیمانده از آیین مهرپرستی است که بعدها به عنوان خانقاه و محل عبادت مسلمانان نیز استفاده شده است. حکاکیهای روی دیوارههای سنگی آن، رازی چند هزار ساله از تمدنهای کهن را در دل خود پنهان کرده است.