غزل بی‌نظیر کلیم کاشانی با روایت ماندگار رشید کاکاوند؛ هر جمله‌اش یک درس زندگی است + فیلم

به گزارش سرویس چندرسانه ای سوفیانیوز، شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در جمعی حضور داشته باشید و فردی بدون داشتن دانش یا هنری خاص، مدام ادعا کند، سر و صدا به راه بیندازد و مجالس را به تسخیر خود درآورد. کلیم کاشانی، شاعر برجسته سبک هندی، قرن‌ها پیش این رفتار روان‌شناختی را در یک بیت خلاصه کرده است:

دکتر رشید کاکاوَند با بیانی شیرین و روایتی داستانی، مفهوم این بیت را به زیبایی شکافته و تشبیه فوق‌العاده شاعر را لمس‌پذیر می‌کند.

بطری یا ظرفی را تصور کنید که خالی است؛ هیچ‌کس برای بستن درب آن عجله‌ای ندارد، چون چیزی درونش نیست که از دست برود یا حفظ شود. اما ظرفی که از شرابی گران‌بها پر شده را بلافاصله مهر و موم می‌کنند تا گوهر درونش حفظ شود و از دهان نیفتد.

آدم‌ها نیز دقیقاً همین‌گونه‌اند. فردی که توخالی است و مایه درونی ندارد، چیزی برای پنهان کردن یا محافظت ندارد؛ پس دهانش همیشه باز است، ادعا می‌کند و فضای اطرافش را با سر و صدا می‌پوشاند تا خالی بودن خود را پنهان کند. اما انسانِ پرمایه و بافضیلت، ادعایی ندارد؛ او دانایی و ارزش درونی‌اش را پاس می‌دارد و به این سادگی‌ها سفره دل و ذهن خود را باز نمی‌کند.در واقع، سکوت یک هنر است و از فرد بی‌هنر نباید انتظار چنین وقار و خویشتن‌داری متانتی را داشت.