جگرسوزترین شعرخوانی سروش صحت که با یک بیت تیر خلاص را به قلب رشید کاکاوند می‌زند / ما را دلت نخواست، ندانم چرا نخواست + فیلم

به گزارش سرویس چندرسانه ای سوفیانیوز، تراژدی بزرگِ ادبیات عاشقانه همیشه در پیچیدگی استعارات نیست؛ گاهی غم‌انگیزترین شعرها، ساده‌ترین آن‌ها هستند. زبانِ این بیت چنان عریان و بی‌تکلف است که انگار عاشق، تمام دفاع‌ها و غرورش را زمین گذاشته و فقط یک سوال ساده اما بی‌جواب را تکرار می‌کند: «چرا؟» کاکاوند دقیقاً به همین نقطه‌ی ضعف انسان دست می‌گذارد؛ جایی که تمام منطقِ جهان در برابر بی‌مهریِ یک نفر فرو می‌ریزد.

چرا کاکاوند می‌گوید این شعر «خوراک نامه‌هاست»؟ چون همه‌ی ما در زندگی، نامه‌های ارسال‌نشده یا حرف‌های تلنبارشده‌ای داریم که نتوانسته‌ایم به زبان بیاوریم. این بیت، ترجمانِ درستِ همان احساسی است که وقتی دلتنگی بر عقل غلبه می‌کند، در درونمان موج می‌زند. شعری که به قول کاکاوند باید آن را حفظ کرد، چرا که روزی در یکی از همین لحظه‌های تنهایی و دلتنگی، به کارِ آدم می‌آید.

وقتی شعرخوانی به پایان می‌رسد، لحن و طرز بیان رشید کاکاوند تایید می‌کند که اصابت کلمات گاهی از هر رفتاری کارگرتر است. غمِ خفته در این بیت، از جنس شکایت یا خشم نیست؛ از جنس پذیرشِ دردناکِ یک واقعیت است. حسرتی بی‌صدا که نشستنش بر دل، درست مثل ضربه‌ی ناگهانی یک گلوله است.