(ویدئو) یادی کنیم از تصنیف نوستالژی استاد علیرضا افتخاری که حقیقت زندگی را برای ما روشن کردند
سوفیانیوز: تصنیف «قدح» یکی از آثار ماندگار و عمیق علیرضا افتخاری است که با صدای گرم و عرفانی او، عمق رنج و حقیقت تلخ زندگی را به تصویر میکشد.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، این قطعه که در سبک سنتی ایرانی و با حالوهوای عاشقانه-عارفانه اجرا شده و با شعری پر از حسرت و صراحت، پرسشی فلسفی را مطرح میکند: زندگی واقعاً چیست؟ پاسخ شعر ساده اما دردناک است؛ «خون دل خوردن، زیر دیوار آرزو مردن». این بیت به سرعت به یکی از مشهورترین عبارات موسیقی سنتی ایران تبدیل شد و بسیاری آن را خلاصهای تلخ اما واقعی از تجربه زیسته انسان میدانند.
در این تصنیف، افتخاری با همراهی موسیقی سنتی و ریتم آرام، ابتدا شنونده را به شادی ظاهری دعوت میکند: «قدح را به سر کنید، شب را سحر کنید، غم دنیا را از سر به در کنید». اما این دعوت، نوعی طعنه یا تلاش برای فرار موقت از واقعیت است؛ چون بلافاصله با بیت اصلی وارد عمق درد میشود. «زندگی چیست؟ خون دل خوردن، زیر دیوار آرزو مردن» تصویری بصری و احساسی قوی میسازد: انسانی که زیر بار آرزوهای دستنیافتنی، آرامآرام جان میدهد و خون دل میخورد، بدون اینکه حتی به آرزویش نزدیک شود. تکرار این بیت، حس ناامیدی و چرخه بیپایان رنج را تقویت میکند و شنونده را با حقیقت تلخ روبهرو میسازد.
در ادامه تصنیف، شاعر بر یکرنگی و صداقت تأکید میکند: «رسم دو رنگی آیین ما نیست، یکرنگ باشد روز و شب من». این بخش نشاندهنده اعتراض به دورویی و نفاق است؛ زندگی پر از تضادها و آرزوهای برآوردهنشده، اما انسان راستین باید در تمام لحظاتش یکرنگ و صادق بماند. صدای افتخاری در این قسمت با اوجگیری عاطفی، درد را به زیبایی تبدیل میکند و شنونده را به تأمل در معنای واقعی زندگی و پذیرش رنج آن وا میدارد. این اثر نه تنها یک تصنیف موسیقایی، بلکه یک بیانیه عمیق فلسفی-عرفانی درباره وجود انسان در جهان است.