وقتی حامد عسکری با بغض از رفتن گفت؛ شعری که خاطره‌ی عشق‌های از دست‌رفته را بیدار کرد + ویدئو

به گزارش سرویس پایگاه خبری سوفیانیوز، این شعر روایت سوزِ جدایی و عشقی است که پس از رفتن معشوق، تمام وجود عاشق را در بر گرفته است. شاعر می‌گوید دیدن معشوق و سپس رفتنش، زخمی عمیق بر دل او گذاشته و تصور زندگی بدون هم‌نفسی با او، آرامش و تعادلش را از بین برده است. عشق آن‌قدر نیرومند بوده که حتی عقل را از او ربوده و روحش را در آتش دلتنگی و حسرت سوزانده است.

در ادامه، شاعر با تصویرهایی مانند رعد و برق، شعله و گنجشک، نشان می‌دهد که هر امیدی برای آرامش به رنجی تازه تبدیل شده است. او خود را گنجشکی ناتوان می‌داند که برای یافتن گرما به آتش عشق نزدیک شده، اما این نزدیکی نه‌تنها آرامش نیاورده، بلکه بال و پرش را نیز سوزانده است. در مجموع، شعر بیانگر عشقی نافرجام و سوزان است که عاشق را میان دلتنگی، حسرت و نابودی روحی رها کرده است.