اعترافات شوکهکننده نصرالله رادش: چرا از تراپی چیزی جز حال بد نصیبم نشد + ویدئو
سوفیانیوز: نصرالله رادش، بازیگری که با طنازیهایش خاطرات نسلها را ساخته، این بار در برنامه «بفرمایید جام» میزِ نقد خود را نه برای سینما، که برای اتاقهای درمان چیده است. او در گفتوگویی بیپرده با امیرحسین قیاسی، چنان تصویری از جلسات رواندرمانی ارائه داد که مرز بینِ «درمان» و «تجارت» را برای مخاطب به چالشی جدی کشیده است.
به گزارش سرویس هنر و رسانه سوفیانیوز، در تازهترین قسمت برنامه «بفرمایید جام»، امیرحسین قیاسی در نقش مجری، میزبانِ یکی از دوستداشتنیترین و متفاوتترین بازیگران طنز ایران، نصرالله رادش بود. اما این بار نصرالله رادش نه با نقشهای همیشگیاش، بلکه با نگاهی منتقدانه و شاید هم طنازانه، به سراغ موضوعی جدی رفته است: «تراپی و جلسات رواندرمانی». صحبتهایی که بلافاصله پس از انتشار، بحثهای زیادی را در فضای مجازی به پا کرد.
در این گفتگوی صمیمانه اما جنجالی، وقتی امیرحسین قیاسی از رادش پرسید که آیا تا به حال تجربه تراپی داشته است یا خیر، نصرالله رادش با لحنی خاص و بیپروای همیشگیاش، عقاید خود را بیان کرد. او که گویا دل خوشی از این جلسات ندارد، با استفاده از زبان بدنِ خاص خود و ایفای نقشِ یک درمانگرِ متفاوت، تصویری کاریکاتوری و بحثبرانگیز از این جلسات ارائه داد.
نقد به هزینهها: رادش معتقد است که تراپی نهتنها «احمقانه گران» است، بلکه تأثیر آن نیز محل پرسش است. او با شبیهسازی مکالماتِ یک مراجع با درمانگرش، به کنایه میگوید که درمانگر بهجای تمرکز بر حالِ بیمار، تنها به فکر پر کردن وقت و دریافت دستمزد است.
تصویرسازی طنزآمیز: یکی از بخشهای دیدنی این ویدیو، لحظهای است که رادش با تقلیدِ صدای یک درمانگر، «مشاوره دادن» را به بازی میگیرد و نشان میدهد که چطور در نگاه او، این فرآیند میتواند برای کسی که از قبل دچار بحران است، حتی گیجکنندهتر و یا به قول خودش «دیوانهترکننده» باشد.
این ویدیو که در فضای طنزِ همیشگی «بفرمایید جام» ضبط شده، علاوه بر خنداندن مخاطبان، سوالات مهمی را در باب جایگاه و کاربرد تراپی در زندگی افراد مطرح میکند؛ سوالاتی که شاید پاسخشان به اندازه خودِ ویدیو، بحثبرانگیز باشد.
نصرالله رادش یکی از بازیگران پیشکسوت، جریانساز و بهیادماندنی عرصه طنز و کمدی است که با حضور در مجموعههای شاهکار مهران مدیری همچون «ساعت خوش»، «سالخوش» و بعدها سریالهای محبوبی مثل «باغ مظفر» و «مسافران» به شهرتی کمنظیر دست یافت. ویژگی منحصربهفرد رادش، بازی پرانرژی، میمیکهای فوقالعاده انعطافپذیر و خلق کاراکترهای به یادماندنی (مثل نقش حیفنون) است که او را از همنسلانش متمایز میکند. او هنرمندی است که فراتر از کلیشههای مرسوم حرکت کرده و در سالهای اخیر با ورود به دنیای هنرهای تجسمی و برپایی نمایشگاههای نقاشی خاص خود، نشان داده که روحیه خلاق، بیریا و نگاه متفاوتش به زندگی را همواره حفظ کرده است.
به نظر شما حق با نصرالله رادش است یا روانشناسها؟ آیا تراپی واقعاً گرهای از مشکلات باز میکند یا فقط هزینههایمان را زیاد میکند؟ تجربههای واقعیتان را در کامنتها برایمان بنویسید؛ موافقید یا مخالف؟