کد خبر: 11309
دوشنبه 21 آبان 1403 - 16:16
دوشنبه 21 آبان 1403 - 16:16

(عکس) مرور تجمل بی‌پایان چادرهای جشن‌های 2500 ساله در تخت جمشید/ روایتی از پرهزینه‌ترین و پر زرق‌ و برق‌ترین مراسم تاریخ ایران در مهرماه 1350

(عکس) مرور تجمل بی‌پایان چادرهای جشن‌های 2500 ساله در تخت جمشید/ روایتی از پرهزینه‌ترین و پر زرق‌ و برق‌ترین مراسم تاریخ ایران در مهرماه 1350

سوفیانیوز: جشن‌های 2500 ساله شاهنشاهی ایران در مهرماه سال 1350 در تخت جمشید برگزار شد و به عنوان یکی از پرهزینه‌ترین و مجلل‌ترین مراسم‌های آن دوران در تاریخ ایران شناخته می‌شود. این جشن‌ها که با حضور رهبران کشورهای مختلف و برگزاری مراسمی باشکوه همراه بود، به دلیل هزینه‌های گزاف و تجملات بیش از حد، مورد انتقاد قرار گرفت.

به گزارش سرویس تاریخ پایگاه خبری سوفیانیوز، جشن‌های 2500 ساله شاهنشاهی ایران به مناسبت گرامیداشت 2500 سال از بنیان‌گذاری امپراتوری ایران توسط کوروش بزرگ، در مهرماه 1350 در تخت جمشید برگزار شد. این رویداد به دست محمدرضا شاه پهلوی و با هدف نشان دادن شکوه و عظمت تاریخ ایران و جلب توجه جهانیان ترتیب داده شد. حضور رهبران و مقامات بلندپایه کشورهای مختلف، باعث شد این جشن‌ها در سطح بین‌المللی توجه زیادی به خود جلب کند.
تدارکات این جشن‌ها ماه‌ها قبل از برگزاری آغاز شده بود. برای این منظور، در نزدیکی تخت جمشید چادرهایی مجلل و پیشرفته برپا شد که به سبک کاخ‌های سلطنتی طراحی و مجهز شده بودند. این چادرها به امکانات مدرنی همچون تهویه مطبوع، روشنایی پیشرفته و تزئینات فاخر مجهز بودند و همچنین پذیرایی‌های گسترده‌ای از میهمانان بین‌المللی به عمل آمد. هزینه این تشریفات بسیار بالا بود و از منابع کشور تأمین شد، که برخی از مردم و منتقدان را نگران کرد.

جشن

جشن

جشن

جشن

یکی از مهم‌ترین انتقادات به جشن‌های 2500 ساله، هزینه‌های گزاف و اسراف در تدارکات و پذیرایی بود. بسیاری از تحلیل‌گران بر این باور بودند که این تجملات و ریخت و پاش‌ها با وضعیت اقتصادی مردم ایران و نیازهای اصلی کشور هم‌خوانی نداشت. در شرایطی که بخش‌هایی از کشور با مشکلات اقتصادی روبرو بودند، چنین هزینه‌هایی نارضایتی‌هایی را در میان برخی از مردم و روشنفکران برانگیخت و موجب انتقادات شدیدی به سیاست‌های شاه شد.


جشن‌های 2500 ساله از نظر تاریخی و فرهنگی نیز تأثیرات خاص خود را به همراه داشت. این جشن‌ها نمایشی از هویت ایرانی و تلاش برای احیای افتخارات گذشته بود؛ اما اسراف و تجملات بیش از حد، نوعی بیگانگی بین مردم و دربار را تقویت کرد. بسیاری معتقد بودند که این گونه جشن‌ها، در حالی که به تبلیغات جهانی کمک کرد، اما در نهایت منجر به افزایش فاصله میان مردم و حکومت شد و بر برخی مسائل اجتماعی و اقتصادی کشور سایه انداخت.