مادر عمو پورنگ درگذشت؛ پایان سال‌ها هم‌نفسی داریوش فرضیایی با عزیزترین تکیه‌گاهش

به گزارش سرویس چندرسانه‌ای پایگاه خبری سوفیانیوز، امروز، 23 تیر 1405، یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی داریوش فرضیایی رقم خورد؛ روزی که پس از سال‌ها عشق، فداکاری و مراقبت بی‌وقفه، مادرش، سید فاطمه گیلان‌پور، در 90 سالگی و پس از تحمل سال‌ها بیماری، چشم از جهان فروبست.

برای بسیاری، داریوش فرضیایی همان «عمو پورنگ» محبوب است، اما پشت لبخندهای همیشگی او، پسری ایستاده بود که تمام سال‌های جوانی‌اش را وقف مادرش کرد. مادری که برایش تنها یک عضو خانواده نبود؛ تمام دنیایش بود. او بارها نشان داد که آرامش و آسایش مادر را به هر چیز دیگری ترجیح می‌دهد؛ حتی گفته می‌شد برای دور نشدن از مادرش، از ازدواج با دختری که دوستش داشت نیز صرف‌نظر کرد، زیرا نمی‌خواست فاصله‌ای میان او و مادری که همه زندگی‌اش بود، ایجاد شود.

سال‌ها کنار تخت بیماری مادر ماند، از او پرستاری کرد، دستش را رها نکرد و هر آنچه در توان داشت، برای لبخند و آرامش او گذاشت. عشقی که نه در حرف، بلکه در سال‌ها صبوری، ازخودگذشتگی و حضور بی‌وقفه معنا پیدا کرد.

اما امروز، پس از سال‌ها مراقبت و دلدادگی، این پسر عاشق، با بزرگ‌ترین داغ زندگی‌اش روبه‌رو شد. مادری که ستون زندگی‌اش بود، برای همیشه چشم بر این دنیا بست و غمی عمیق بر دل او نشست؛ غمی که هیچ واژه‌ای توان توصیفش را ندارد.

می‌گویند مادر، اولین عشق هر انسان است؛ عشقی که هیچ جایگزینی ندارد. و حالا داریوش فرضیایی باید زندگی را بدون همان آغوش امنی ادامه دهد که سال‌ها دلیل نفس کشیدنش بود. بی‌تردید خاطره این عشق بی‌پایان، برای همیشه در ذهن و قلب مخاطبانش نیز ماندگار خواهد ماند؛ عشقی که نشان داد گاهی بزرگ‌ترین قهرمانی، نه روی صحنه و مقابل دوربین، بلکه در بالین مادر معنا پیدا می‌کند.

عمو پورنگ سال‌ها بدون منت خنده بر لبان ما و فرزندانمان نشاند؛ امروز که شانه پناهش خالی شده، بیایید ما با کلماتمان آغوش امن و مرهم دل داغ‌دیده‌اش باشیم.🖤

با نوشتن یک پیام تسلیت یا آرزوی صبر، به داریوش فرضیایی عزیز نشان دهید که در این غم بزرگ تنها نیست.👇