لحظات تاثربرانگیز ادای احترام همسر زندهیاد اکبر عبدی در برابر تابوت همسرش+فیلم
سوفیانیوز: در مراسم تشییع و خاکسپاری زندهیاد اکبر عبدی، چهره ماندگار سینمای ایران که صبح امروز با حضور پرشور اهالی هنر و مردم برگزار شد، وداع سوزناک و دلخراش همسر این هنرمند فقید در کنار تابوت وی، موجی از اندوه و تاسف را در میان حاضران و کاربران شبکههای اجتماعی برانگیخت.
به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی سوفیانیوز، مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زندهیاد اکبر عبدی، بازیگر محبوب و برجسته سینما و تلویزیون ایران، صبح امروز (یکشنبه 4 مرداد 1405) با حضور پرشور خانواده، هنرمندان و جمعی از دوستداران این چهره ماندگار در مقابل تالار وحدت برگزار شد. این آیین بدرقه که آکنده از اندوه و حسرت بود، صحنههای بسیار تلخ و تاثربرانگیزی را از حضور اهالی هنر و بهویژه خانواده این هنرمند فقید به ثبت رساند؛ صحنههایی که بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی و رسانهها داشت.
در میان تصاویر و ویدیوهای منتشرشده از این مراسم، وداع سوزناک و دلخراش سرکار خانم معصومه قاسمی، همسر وفادار و صمیمی زندهیاد اکبر عبدی، توجه همگان را به خود جلب کرد. ویدیوهای به جا مانده از این لحظات، خانم قاسمی را نشان میدهد که با قلبی آکنده از درد در کنار تابوت همسر فقید خود ایستاده و با مرور سالها زندگی مشترک و خاطرات مشترکشان، با چشمانی اشکبار به زمزمه با او میپردازد؛ تصاویری که بار سنگین این فراق ناخواسته را به نمایش گذاشته و قلب هر بینندهای را به درد میآورد.
اکبر عبدی که دههها با نقشآفرینیهای بیبدیل، طنازیهای اصیل و لبخندهای ماندگارش سهم بزرگی در خاطرات چند نسل از مردم ایران داشت، حالا در میان موجی از اندوه همکاران و هوادارانش به خانه ابدی بدرقه شد. مقاومت و دلتنگی همسر و دختر او (المیرا عبدی) در این مراسم، به یکی از تلخترین و ماندگارترین قابهای تاریخ سینمای ایران تبدیل شد تا نشان دهد اسطورههای طنز کشورمان، حتی پس از رفتن نیز داغی عمیق بر دل خانواده و جامعه هنری به یادگار میگذارند.
درباره اکبر عبدی بیشتر بدانید
اکبر عبدی آقاباقر (زادهٔ 4 شهریور 1339 در تهران) بازیگر برجسته و سرشناس ایرانی است که به خاطر تنوع بینظیر در نقشآفرینیها و بازی در آثار کمدی به شهرت فراوانی دست یافته و دارندهٔ نشان درجه یک فرهنگ و هنر است. او فعالیت هنری خود را از اواخر دهه 1350 آغاز کرد و با مجموعه تلویزیونی «باز مدرسم دیر شد» (1362) به چهرهای شناختهشده تبدیل شد. عبدی در سال 1363 با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد و با درخشش در فیلمهای ماندگاری چون «اجارهنشینها»، «ای ایران»، «هنرپیشه» و «آدمبرفی» (در نقش یک زن) قابلیتهای منحصربهفرد خود را به رخ کشید. او برای بازی در نقش یک معلول در فیلم «مادر» (1368) و ایفای نقش یک زن در فیلم «خوابم میآد» (1390)، دو بار برندهٔ جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر شده است.
این هنرمند اصالتاً اهل اردبیل، در طول بیش از چهار دهه فعالیت مستمر، علاوه بر حضور درخشان در سینما و تلویزیون، در آثار شبکه نمایش خانگی مانند «شاهگوش» و «جوکر» نیز حضور داشته است. او در دوران حرفهای خود با چالشها و حواشی مختلفی از جمله گلایه از دستمزدها، شایعه مهاجرت به ترکیه پس از خرید خانه در آلانیا (که بعداً تکذیب شد) و اظهارات جنجالی در یک برنامه زنده تلویزیونی مواجه بوده است. اکبر عبدی در طول سالها با کارگردانان بزرگی نظیر علی حاتمی، داریوش مهرجویی و ناصر تقوایی همکاری کرده و به عنوان یکی از چهرههای ماندگار و نمادهای بازیگری کمدی در سینمای پس از انقلاب ایران شناخته میشود.
کدام یک از سکانسها یا خاطرات اکبر عبدی تو فیلمها یا برنامهها بیشتر تو ذهنتون مونده؟ نظرتون رو بنویسید.