معنای زندگی رو تو 19 ثانیه متوجه میشی! چرا بعد از هر سفره شادی باید منتظر مهمانِ غم بود؟
سوفیانیوز: «زندگی چیزی جز آمیختگی اندوه و شادی نیست.» میترا رفیع، بازیگر سینما و تلویزیون، در گفتگوی کوتاه و متفاوتی در برنامه «آف ریکورد» از رابطه عمیق میان اشکها و خندهها میگوید و راز درک زیباییهای زندگی را در پذیرش رنجها میداند.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، میترا رفیع، بازیگر مطرح سینما و تلویزیون، در جدیدترین گفتگو خود در برنامه تصویری «آف ریکورد» به بیان دیدگاههای عمیق و فلسفی خود درباره حقیقت زندگی پرداخت. وی با استفاده از تعابیر استعاری و ادبی، به تحلیل نسبت میان رنج و لذت، و غم و شادی در مسیر رشد و زندگی انسان اشاره کرد.
پیوند ناگسستنی رنج و شادی
میترا رفیع در بخش نخست سخنان خود به مفهوم سرچشمه یکسان غم و خنده در وجود انسان اشاره میکند. او با استعاره «چاهی که از آن صدای خنده فوران میکند، همان چاهی است که پیشتر با اشکها پر شده»، توضیح میدهد که ظرفیت انسان برای تجربه شادیهای عمیق، مستقیماً به میزان رنجها و اشکهایی بستگی دارد که در گذشته تجربه کرده است. از دیدگاه او، خندههای واقعی محصول عبور از دردهای گذشته هستند و این دو تجربه کاملاً به یکدیگر وابستهاند.
زندگی در آمیختگی اندوه و نشاط
وی بر اجتنابناپذیر بودن چرخه غم و شادی در زندگی تأکید دارد. رفیع با اشاره به این باور که پس از هر لحظه خوشی و هملقمه شدن با شادی، غم در انتظار انسان است، این «آمیختگی و درهمتنیدگی اندوه و شادی» را ماهیت و زیبایی اصلی زندگی میداند. از نگاه این بازیگر، زندگی مجموعهای جدا از غم یا شادی مطلق نیست، بلکه درک و پذیرش همین پیوند همزمانِ میانِ شور و رنج است که به بودن انسان معنا میبخشد.
«شما هم با میترا رفیع موافقید؟ به نظرتون شادیهای واقعی بعد از سختترین رنجها به دست میان؟ برامون کامنت کنید!»