افشاگری جنجالی بهناز جعفری: مادرم باعث و بانی تمام افسردگیهای من شد! / رازهای مگوی ستاره سینما از تراپی و عشق به یک بازیگر زن
سوفیانیوز: بهناز جعفری، بازیگر مطرح سینما و تلویزیون، در گفتگویی صریح و متفاوت پرده از رنجها و زوایای پنهان زندگی شخصی خود برداشت. او با اشاره به دورههای رواندرمانی دو ساله خود افشا کرد که تمام ریشه افسردگیها و مشکلات امروز او به سرکوبهای دوران کودکی، تنهایی و نشنیده گرفته شدن احساساتش از سوی مادر زحمتکشش بازمیگردد.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، بهناز جعفری در تازهترین اظهارات خود با رویکردی کاملاً افشاگرانه و شجاعانه، به بررسی ریشههای رنجهای روحی خود پرداخت. او با بیان اینکه نزدیک به دو سال است بهطور منظم زیر نظر رواندرمانگر (تراپیست) قرار دارد، اعلام کرد که بررسیهای تخصصی، او را به «اتاقهای تاریک کودکیاش» بازگردانده است.
به گفته این بازیگر، بخش عمدهای از افسردگیهای مزمن او حاصل سرکوبهای دوران کودکی، بیتوجهیها و نبود گوش شنوا برای دردودلهایش بوده است. او اشاره کرد که مادرش به دلیل شغل فرساینده و سخت پرستاری، فرصت و توان کافی برای شنیدن حرفهای او را نداشته و همین امر موجب ایجاد حس تنهایی عمیق در وجودش شده است.
جعفری در ادامه افزود: «برای فرار از این تنهایی به رشته گرافیک پناه بردم؛ چرا که گرافیک برای من یک مأمن و پناهگاه امن بود.»
در بخش دیگری از این گفتگو، زمانی که مجری درباره تجربیات عاطفی دوران دانشجویی و احتمال عاشق شدن از او پرسید، بهناز جعفری با صراحتی غیرمنتظره پاسخ داد که در آن دوران هیچگاه عشقی نسبت به مردان در وجودش شکل نگرفت و در عوض، تمام عشق و دلبستگی عاطفی و حرفهای او متوجه خانم گلاب آدینه بوده است؛ رابطهای عاطفی و تحسینبرانگیز که نقش پررنگی در مسیر روحی و هنری او ایفا کرده است.
آیا شما هم موافقید که ریشه بسیاری از افسردگیها و تصمیمات بزرگ سالگی ما در نشنیده گرفته شدنهای دوران کودکی قرار دارد؟
به نظر شما صراحت بازیگرانی مثل بهناز جعفری در بیان مشکلات روحی و رفتن به تراپی، چقدر میتواند فرهنگ مراجعه به روانپزشک و تراپیست را در جامعه جا بیندازد؟