روایت داریوش فرضیایی از روزی که مرد غریبه سرزده به خانه مادرش رفت! از مادرم پرسیدم آیا او را شناختی یا خودش را معرفی کرد؟ مادرم گفت نه، فقط گفت...
سوفیانیوز: داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) در صحبتهایی احساسی، از خاطرهای ماندگار و ارزشمند درباره احترام و قدردانی ویژه «آقای برازش» (از مدیران پیشین رسانه) نسبت به مادرش پرده برداشت؛ رفتاری متواضعانه که به گفته او، نشاندهنده اصالت و انسانیت والای این مدیر فرهنگی است.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، داریوش فرضیایی، مجری و فعال محبوب حوزه کودک و نوجوان، در مراسمی با قدردانی از مدیران فرهیخته رسانه، از ارتباط عاطفی و حرفهای خود با «آقای برازش» سخن گفت. وی با اشاره به تأثیر مثبت این مدیر در زندگی و مسیر کاریاش، او را انسانی وارسته و مدیری موفق خواند که همواره خدمت به مردم و همکاران را در اولویت قرار داده است.
فرضیایی با بیان خاطرهای لمسکننده ادامه داد: «هر کجای کشور که باشم، با جان و دل برای مردم کار میکنم، چرا که امثال آقای برازش حق بزرگی بر گردن ما دارند. سالها پیش در روز مادر، ایشان بدون اطلاع قبلی، آدرس منزل ما را پیدا کرده و شخصاً برای تبریک به دیدار مادرم رفته بودند.»
وی افزود: «وقتی به خانه برگشتم، مادرم گفت آقایی آمدند و جعبه شیرینی آوردند. از مادرم پرسیدم آیا او را شناختی یا خودش را معرفی کرد؟ مادرم گفت نه، فقط گفت من همکار پسرتان هستم. این تواضع و این که ایشان حتی عنوان مدیریتی خود را مطرح نکرده بودند، برای من بسیار شیرین و ارزشمند بود. پس از پیگیریهای فراوان متوجه شدم که آن شخص، آقای برازش بوده است.»
داریوش فرضیایی، مجری و بازیگر محبوب ایرانی، اول مرداد 1352 در تهران به دنیا آمد. او در خانوادهای پرجمعیت چشم به جهان گشود؛ پدری آذریزبان و اهل خلخال و مادری گیلانی داشت. همین ریشههای خانوادگی باعث شده بود که او در بسیاری از اجراهایش با صمیمیت به زبانهای ترکی و گیلکی صحبت کند و این ویژگی، رنگ و بوی خاصی به شخصیت دوستداشتنی «عمو پورنگ» ببخشد.
فرضیایی ششمین فرزند خانواده است و پنج برادر و دو خواهر دارد. با این حال، خانواده او سالها پیش داغ از دست دادن یکی از برادرانش را نیز تجربه کرده بود؛ برادری که بر اثر بیماری درگذشت و غمی بزرگ را برای خانواده به جا گذاشت.
در 23 تیر 1405، سید فاطمه گیلانپور، مادر داریوش فرضیایی (عمو پورنگ)، پس از سالها تحمل بیماری در 90 سالگی چشم از جهان فروبست و این مجری محبوب را داغدار کرد. داریوش فرضیایی که سالهای جوانی خود را وقف مراقبت از مادرش کرده بود با از دست دادن بزرگترین تکیهگاه زندگیاش، غمی سنگین را تجربه میکند.
رفتارهای متواضعانه و قدردانیهای ساده اما اصیل، تا سالها در یاد و قلب انسانها باقی میمانند. نظر شما درباره این رفتار بزرگوارانه و تواضع مدیران در برخورد با همکاران چیست؟ خاطرات یا دیدگاههای خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید!