چرا هرچه در رابطه تلاش می‌کنی باز هم به بن‌بست می‌خوری؟ راز نگهداری عشق از زبان دکتر عزیزی + ویدئو

به گزارش سرویس روانشناسی سوفیانیوز، در برنامه این هفته «صبحانه ایرانی»، المیرا شریفی مقدم میزبان دکتر سعید عزیزی بود تا درباره یکی از چالش‌های مهم و ریشه‌ای در روابط انسانی و زندگی مشترک گفتگو کنند؛ موضوعی پیرامون تفاوت میان «تلاش برای به دست آوردن» و «تلاش برای نگهداری و حفظ کردن» روابط و دستاوردها.

مشکلی که ما آدم‌ها داریم این است که برای به دست آوردن تلاش می‌کنیم، اما برای نگه‌داشتن تلاش نمی‌کنیم. همه‌مان... خودمان این‌طوریم.

مثلاً می‌خواهیم ماشین بخریم؛ می‌روی چنان زحمت می‌کشی، ماشین را می‌خری. ولی موقعی که می‌خواهی نگهداری کنی، نه روغنش را نگاه می‌کنی، نه بهش می‌رسی، نه شمع‌هایش را عوض می‌کنی. بعد ماشین خراب می‌شود، می‌گویی: «عجب چرا خراب شد؟!» اینم همونه؛ برای به دست آوردن زمان می‌گذاریم، سعی می‌کنیم، تلاش می‌کنیم، برنامه ریزی می‌کنیم، که بابا به دست آوردیم، نگهداری بکنیم.

این یک حلقه دیگر است که بعضی‌ها متأسفانه وقتی به دست میارن، دیگه خیالشون راحت میشه که این برای خودمه. حتی بعضی‌ها انقدر بی‌معرفت و نامردن، به فکر تعویض می‌افتن. یعنی انقدر نمی‌فهمد که وقتی طرف میاد تو زندگیت، دیگه اشیاء نیست، چه آقا چه خانم... ماشین و موبایل نیست که بگی خراب شد عوضش می‌کنم. قراره که با هم زندگی رو ادامه بدیم.

خب بی‌معرفتی دیگه، بی‌انصافی محضه چون بعضی‌ها واقعاً شعورشون نمی‌رسه که دو تا انسان در کنار هم هستیم. انسان عاطفه داره، شخصیت داره، انسان وجود داره، باطن و ظاهر داره. انسان این نیست که مثلاً بگی تمام شد و رفت.

آقای محترمی که وقتی که ازدواج کردی بدتر شدی، این زن یک مدتی تحمل می‌کنه،! خانم محترمی که اومدی تو زندگی آقا و فکر می‌کنی هرچی بگی آقا میگه سمعاً و طاعتاً، نخیر... پس میزنه نکنیم این کارها رو، بیایم با هم بسازیم. بله... اگر می‌خواهید جدا شید، اونم با عقل و منطق و اینها، برید جدا شید. ولی اگر قراره با هم زندگی کنیم، این زندگی باید یک سری مهارت‌ها توش رعایت بشه. سختم هست... بله، باید شروع کنیم.

دکتر عزیزی در بخش پایانی صحبت‌های خود تأکید کرد که زندگی مشترک همانند یک شیء یا کالا نیست که پس از خراب شدن به راحتی قابل تعویض باشد؛ بلکه نیازمند درک متقابل، شناخت ابعاد عاطفی و شخصیتی طرف مقابل و تلاش مستمر برای حفظ و نگهداری آن است. ازدواج یک مسیر تعاملی است که دو انسان با شراکت یکدیگر آن را پیش می‌برند و تداوم آن مستلزم به‌کارگیری مهارت‌های زندگی و اجتناب از نگاه‌های سطحی و خودخواهانه است.