کد خبر: 8434
سه شنبه 20 شهریور 1403 - 15:01
سه شنبه 20 شهریور 1403 - 15:01

(ویدئو) نگاهی به آینده‌ای که 1987 برای 2024 متصور بود؛ از دفترهای کار همراه تا لباس‌های دماکنترل، رؤیاهایی که هرگز به واقعیت نرسیدند!

سوفیانیوز: در سال 1987 پیش‌بینی‌های بسیاری درباره فناوری در 2024 صورت گرفت؛ مانند لباس‌هایی که دمای بدن را تنظیم می‌کنند و دفاترکار همراه که قرار بود همه ابزارهای کار را در یک جا جمع کنند. اما با وجود پیشرفت‌ها، هنوز بسیاری از این ایده‌ها به واقعیت تبدیل نشده‌اند.

به گزارش پایگاه خبری سوفیانیوز، دهه 80 میلادی، دوره‌ای بود که بسیاری از افراد و متخصصان درباره آینده با هیجان صحبت می‌کردند. یکی از این تصورات، لباس‌هایی بود که توانایی تنظیم دمای بدن را داشتند. این لباس‌ها قرار بود در هوای گرم گرما را از بدن جذب کرده و در هوای سرد این گرما را بازتاب کنند. اما با وجود پیشرفت‌های فناورانه، هنوز به چنین فناوری کاربردی نرسیده‌ایم.

همچنین در سال 1987 تصور می‌شد که دفتر کار همراهی وجود خواهد داشت که همه ابزارهای مورد نیاز برای کار و برقراری ارتباط را در جیب یا کیف افراد جا دهد. این دفترهای مجازی قرار بود شما را قادر سازند تا هرجا که هستید، به راحتی به اطلاعات و ابزارهای مورد نیازتان دسترسی داشته باشید. در حالی که اکنون بسیاری از این ویژگی‌ها در گوشی‌های هوشمند خلاصه شده‌اند، همچنان مفهوم دفترکار همراه به شکلی که تصور می‌شد محقق نشده است.

یکی از ویژگی‌های بارز معلم‌هایی که از آن‌ها تمجید می‌شود، این است که آن‌ها فقط به دروس آموزشی نمی‌پردازند؛ بلکه نقش‌های بسیاری را در زندگی دانش‌آموزانشان بازی می‌کنند. گاهی یک معلم ممکن است به مثابه یک دوست، راهنما، مشاور و حتی والدین دوم برای شاگردانش باشد. او ممکن است در لحظاتی حساس و بحرانی، امید و الهام‌بخش شاگردان خود باشد و به آن‌ها نشان دهد که چگونه با چالش‌های زندگی روبرو شوند و از پس آن‌ها برآیند. این از خودگذشتگی و فداکاری معلمان است که اغلب زمینه‌ساز رشد و پیشرفت افراد موفق جامعه می‌شود.

به یاد داشته باشیم که معلمی فقط انتقال علم نیست؛ بلکه ایجاد انگیزه، شکل‌گیری ارزش‌های اخلاقی، و هدایت دانش‌آموزان به سوی آینده‌ای روشن‌تر است. همان‌طور که در متن به آن اشاره شده، تعداد این معلمان فداکار کم نیست. این افراد که زندگی خود را در خدمت شاگردانشان قرار داده‌اند، شاید هرگز نتوانند تقدیری که شایسته‌شان است را دریافت کنند، اما تاثیر عمیق و پایدار آن‌ها در زندگی شاگردانشان همواره محسوس است.