کد خبر: 24737
چهارشنبه 29 بهمن 1404 - 11:28
چهارشنبه 29 بهمن 1404 - 11:28

(ویدئو) راز پنهان فرزند آخر خانواده از زبان جردن پیترسون روانشناس کانادایی

سوفیانیوز: دکتر جردن پیترسون، در یکی از صحبت‌های تأثیرگذار خود به نقش پنهان و اغلب نادیده‌گرفته‌شده‌ی فرزند آخر (کوچک‌ترین فرزند) در خانواده اشاره می‌کند.

به گزارش سرویس موفقیت و روانشناسی پایگاه خبری سوفیانیوز، دکتر پیترسون تأکید دارد که جامعه و حتی اعضای خانواده معمولاً تصور می‌کنند کوچک‌ترین فرزند مسیر آسان‌تری داشته؛ او بیشتر مورد توجه و محبت قرار گرفته، کمتر مسئولیت داشته و زندگی‌اش بی‌دغدغه‌تر بوده است. اما پیترسون این دیدگاه را سطحی می‌داند و معتقد است این فرزند، در سکوت و بدون جلب توجه، بار سنگین حفظ تعادل و انسجام خانواده را به دوش کشیده است. بسیاری از ویدیوها و نقل‌قول‌های منتسب به او در فضای مجازی (به‌ویژه اینستاگرام و تیک‌تاک) این ایده را برجسته کرده‌اند که فرزند آخر شاهد رفت‌وآمد و جدایی‌های تدریجی دیگران است و در نهایت، وقتی خانه خلوت می‌شود، او همان کسی است که بی‌صدا همه‌چیز را سر پا نگه می‌دارد.

این دیدگاه پیترسون ریشه در مشاهده‌های روان‌شناختی او از پویایی‌های خانوادگی دارد. او باور دارد که کوچک‌ترین فرزند اغلب نقش «چسب» یا ستون نامرئی خانواده را ایفا می‌کند؛ نقشی که پر از صبر، تحمل و فداکاری خاموش است. در حالی که فرزند اول مسئولیت‌پذیری و رهبری را یاد می‌گیرد و فرزند وسط در جست‌وجوی جایگاه خود می‌جنگد، فرزند آخر معمولاً انتظار می‌رود که «با جریان برود» و کمتر اعتراض کند. اما همین آرامش ظاهری، پوششی بر بار عاطفی سنگینی است که او حمل می‌کند: دیدن ترک خانه توسط خواهر و برادرها، مراقبت از والدین در دوران پیری، و حفظ آنچه از خانواده باقی مانده. پیترسون این را نوعی قدرت پنهان می‌داند؛ قدرتی که نه با فریاد و نه با ادعا، بلکه با حضور مداوم و بی‌ادعا بروز پیدا می‌کند.

پیام اصلی سخنان او یک قدردانی عمیق و مستقیم خطاب به کوچک‌ترین‌هاست: «شما فقط “کوچک‌ترین” نیستید؛ شما ستون خانه‌اید.» این جمله، که در بسیاری از کلیپ‌های انگیزشی منتسب به او تکرار شده، تلاش دارد تا این واقعیت را به فرزندان آخر یادآوری کند که ارزش و اهمیت‌شان بسیار فراتر از کلیشه‌های رایج است. پیترسون با این حرف، نه تنها بار روانی این نقش را به رسمیت می‌شناسد، بلکه آن را به یک نقطه قوت تبدیل می‌کند و به آن‌ها می‌گوید که خانواده بدون حضور آرام و استوارشان فرو می‌ریخت. این پیام، به‌ویژه برای کسانی که سال‌ها احساس نامرئی بودن کرده‌اند، بسیار تسکین‌بخش و انگیزه‌بخش است و نشان‌دهنده عمق بینش روان‌شناختی پیترسون در درک روابط خانوادگی است.