کد خبر: 26117
چهارشنبه 26 فروردین 1405 - 16:50
چهارشنبه 26 فروردین 1405 - 16:50

(ویدئو) از خرابی تا امید؛ حرکت تحسین‌برانگیز دانشجویان شمسی‌پور در حکیمیه

سوفیانیوز: در دل حکیمیه، دانشجویان جهادی دانشگاه شهید شمسی‌پور با دستان پینه‌بسته شیشه‌های شکسته شهر را مرمت می‌کنند؛ هر برش شیشه، پنجره‌ای تازه به امید است. آن‌ها به یاد رهبر شهیدشان و با شعار «ایران را ویران نمی‌بینیم» کاری می‌کنند تا زخم‌های شهر التیام یابد.

به گزارش سرویس اخبار دانشگاهی پایگاه خبری سوفیانیوز، گروه جهادی دانشگاه شهید شمسی‌پور در منطقه حکیمیه تهران، این روزها با بندزدن هر شیشه شکسته‌ای که آمریکا به جا گذاشته در دل خانواده‌ای بذر امید می‌کارد. درحالی‌که هنوز تیشرت‌های عهد خدمت را از تن بیرون نیاورده‌اند بلند بلند یک بیت شعر می‌خوانند: «مثل آن شیشه که در همهمه باد شکست ناگهان باز دلم یاد تو افتاد شکست» و به یاد رهبر شهیدمان کار را آغاز می‌کنند‌.

تخلیه شیشه‌ها

دانشجویان جهادگر، بار دیگر پای کار آمدند. تخلیه شیشه‌های شکسته، اولین گام بود. عرق بر پیشانی‌ها نشست، اما دست از تلاش برنداشتند. هر شیشه، یادآور خانمانی بود که هنوز چشم به راهِ جبران دارند.

آماده‌سازی برای برش

پس از تخلیه، نوبت به برش دقیق شیشه‌ها رسید. بچه‌ها با ظرافت و دقت، هر قطعه را اندازه‌گیری می‌کردند. گویی هر برش، نویدِ روزنه‌ای تازه به خانه‌های زخمی بود.

روایت یک جهادگر

یکی از دانشجویان حاضر در عملیات گفت:«رفقا با نیت جهادی از جای جای کشور، از شمال تا جنوب، آمدند برای کمک به آسیب‌دیده‌های تهرانی. در آن عهدی که بستیم تا آخر برای ایران، یا علی.»

وی افزود: «رفقایی که اینجا هستند، هرکدوم مشغله‌های متفاوتی دارند، ولی از همه‌چیز زدند برای اینکه کار مردم روی زمین نماند. پای کاریم برای نظام و ایران اسلامی و رهبر عزیزمان.»

عهد جهادی‌ها

این گروه جهادی، کار خود را تنها تعمیر شیشه نمی‌داند؛ آنها با هر شیشه نصب شده، دیواری دوباره می‌سازند بر امید. و در پایان هر روز، زمزمه می‌کنند: «تا ظهور آقا امام زمان و نابودی اسرائیل و آمریکا، وقتی ماییم نگهدارش ایران، ایران را ویران نمی‌بینیم.»

حکیمیه امروز، به دست حکیمان ایران‌زمین دانشجویانی که همیشه وقت سختی در سیل، زلزله و جنگ پای کار مردم بودند بهتر از قبل ساخته می‌شود. دانشجویان، کم‌کم شیشه‌های شکسته‌اش را ترمیم می‌کند؛ تا نشان دهند هیچ طوفانی درختی که با خون شهیدان آبیاری شده را نمی‌شکند. در پایان می‌خواندند "ایران را ویران نمی‌بینید."