نحوه مدیریت احساسات منفی و ترس در بحران‌های جنگی: راهکارهایی برای حفظ سلامت روان

به گزارش سرویس موفقیت و روانشناسی پایگاه خبری سوفیانیوز، در زمان جنگ و شرایط بحرانی، بسیاری از طرحواره‌های ناسازگار ممکن است فعال شوند و بر واکنش‌های هیجانی افراد تأثیر بگذارند. سه طرحواره‌ای که در این شرایط می‌توانند فعال شوند عبارتند از:

1. رهاشدگی (Abandonment):
   در زمان جنگ، افراد ممکن است احساس کنند که در معرض خطر رها شدن و تنها ماندن هستند. فقدان امنیت، ترس از از دست دادن عزیزان یا قطع ارتباطات اجتماعی، این طرحواره را فعال می‌کند. افرادی که این طرحواره را دارند، ممکن است به شدت از جدایی یا ترک شدن بترسند.

   راهکارها:

   • شناخت و درک ترس از ترک شدن: آگاهی از این‌که احساس رهاشدگی معمولاً ناشی از اضطراب است و نه واقعیت، می‌تواند کمک‌کننده باشد. به خود یادآوری کنید که این احساسات گذرا هستند.

   • تقویت روابط حمایتی: ایجاد و تقویت روابط با خانواده، دوستان و همکاران می‌تواند احساس امنیت را تقویت کند.

   • مراقبت از خود: رسیدگی به سلامت جسمی و روانی خود، به‌ویژه در بحران‌ها، کمک می‌کند تا احساس کنترل و قدرت بیشتری پیدا کنید.

2. منفی گرایی / بدبینی (Pessimism):
   افراد با این طرحواره ممکن است به دلیل شرایط بحرانی و جنگ، دیدگاه منفی نسبت به آینده پیدا کنند و احساس کنند که هیچ‌چیز خوب نمی‌تواند رخ دهد. این بدبینی می‌تواند باعث اضطراب و بی‌اعتمادی به شرایط گردد.

   راهکارها:

   • چالش‌ کشیدن افکار منفی: یادگیری روش‌های شناختی-رفتاری برای شناسایی و تغییر افکار منفی می‌تواند مفید باشد. این تکنیک‌ها به افراد کمک می‌کنند تا تفکرات منفی خود را مورد پرسش قرار دهند و جایگزین‌های مثبت‌تری بیابند.

   • تمرکز بر نقاط قوت و موفقیت‌ها: در هر شرایطی، توجه به موفقیت‌ها و دستاوردهای کوچک می‌تواند امید و انگیزه را تقویت کند. به‌عنوان مثال، یادآوری تجربیات مثبت گذشته یا لحظاتی که مشکلات به نحوی حل شده‌اند.

   • تنظیم اهداف کوچک و دست‌یافتنی: تمرکز بر اهداف کوچک‌تر و قابل دستیابی، به افراد کمک می‌کند تا حس کنترل بیشتری در شرایط بحرانی داشته باشند.

3. بازداری هیجانی (Emotional Inhibition):
   این طرحواره زمانی فعال می‌شود که فرد به دلیل ترس از قضاوت شدن یا احساس ضعف، از ابراز احساسات خود جلوگیری می‌کند. در شرایط جنگ، این بازداری هیجانی می‌تواند منجر به افزایش اضطراب و فشار روانی شود.

   راهکارها:

   • آموزش ابراز احساسات به شیوه‌های سالم: یادگیری مهارت‌های بیان احساسات به شکلی غیرقضاوتی و سالم می‌تواند به افراد کمک کند تا احساسات خود را به درستی بیان کنند. این امر می‌تواند شامل مشاوره یا گروه‌های حمایتی باشد.

   • تمرین خودآگاهی هیجانی: تقویت خودآگاهی نسبت به احساسات و هیجانات می‌تواند به افراد کمک کند تا احساسات خود را شناسایی و مدیریت کنند. این کار می‌تواند از طریق مدیتیشن، نوشتن احساسات یا حتی فعالیت‌های هنری انجام شود.

   • حمایت اجتماعی: در زمان بحران، صحبت با افراد قابل اعتماد و دریافت حمایت‌های اجتماعی می‌تواند به کاهش تنش‌های داخلی و باز کردن راهی برای ابراز احساسات کمک کند.

این راهکارها می‌توانند به افراد کمک کنند تا در شرایط بحرانی و جنگ، بر طرحواره‌های ناسازگار خود غلبه کرده و به حفظ سلامت روانی و تعادل در زندگی خود ادامه دهند.