اگر دلت گرفته، این دکلمه باران نیکراه را از دست نده؛ شعر تلخ و پر از گلایه که دل هر کسی را می‌لرزاند! / الان چندین و چَن ساله ِشبا خوابُم نمی گیره + ویدیو

به گزارش سرویس پایگاه خبری سوفیانیوز، این شعر روایت مردی است که سال‌ها با درد، بی‌خوابی و دل‌گرفتگی زندگی کرده و آن‌قدر زخم خورده که حتی عشق را هم تاب نمی‌آورد. او خود را در جهانی می‌بیند که برخلاف آرزوهایش می‌چرخد و هر بار که می‌خواهد به سوی روشنایی قدم بردارد، روزگار او را به عقب می‌راند.

شاعر از رنج‌هایی سخن می‌گوید که در ظاهر دیده نمی‌شوند؛ غم‌هایی که شبیه قصه‌اند اما حقیقت دارند. او از نادیده گرفته شدن، قدر ندانستن آدم‌های پاک‌دل و تنهایی انسان در میان شلوغی دنیا گلایه می‌کند. در این میان، لبخند بسیاری از آدم‌ها را نقابی بر چهره‌ی درد می‌بیند؛ لبخندی که پشت آن دنیایی از رنج و ناگفته‌ها پنهان شده است.

در نهایت، شعر تصویری از انسانی ارائه می‌دهد که احساس می‌کند هیچ‌کس او و دردهایش را آن‌گونه که باید درک نکرده است. با این حال، صداقت و سادگی کلام شاعر باعث می‌شود این درد شخصی به احساسی مشترک تبدیل شود؛ احساسی که بسیاری از آدم‌ها در گوشه‌ای از زندگی خود آن را تجربه کرده‌اند.