یادی از شعرخوانی روحنواز و پرمفهوم مرحوم عبدالمجید ارفعی، نخستین مترجم کتیبه حقوق بشر کوروش بزرگ؛ «افسانهی حیات، دو روزی بیش نبود...»
ساعدنیوز: ویدئوی بازنشر شده از شعرخوانی مرحوم پروفسور عبدالمجید ارفعی، متخصص نامدار زبانهای باستانی، موجی از دلتنگی را در فضای مجازی ایجاد کرد. ایشان در این کلیپ با خواندن ابیاتی درباره کوتاهی عمر، نگاهی متفاوت به زندگی را ارائه میدهند.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری سوفیانیوز، در این ویدئوی تکاندهنده که پس از درگذشت پروفسور عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته و متخصص زبانهای باستانی ایران بازنشر شده است، ایشان با لحنی آرام و پراحساس، ابیاتی حکیمانه در باب کوتاهی عمر زمینی قرائت میکنند. استاد ارفعی در این کلیپ با خواندن این بیت که: "فسانهی حیات، دو روزی بیش نبود کلیم / آن هم با تو بگویم چه سان گذشت..." به توصیف گذر پرشتاب زندگی میپردازند. ایشان با بیان اینکه روزی را صرف دلبستگی به این و آن و روز دیگر را صرف دلکندن کردیم، تصویری عمیق و در عین حال ساده از فلسفه زیستن را پیش روی مخاطب میگذارند که گویی پیشدرامدی بر سفر ابدی خودشان بوده است.
این ویدئو فراتر از یک شعرخوانی ساده، به نوعی وصیتنامه معنوی و فکری یکی از بزرگترین مفاخر ایران در حوزه عیلامشناسی تبدیل شده است. تضاد میان چهره مهربان و باصلابت استاد با متن غمناک شعر، تأثیری دوچندان بر بیننده میگذارد. تحلیل رفتار و کلام ایشان در این کلیپ نشان میدهد که او چگونه با وجود دههها تلاش برای زنده نگه داشتن تاریخ و کتیبههای باستانی، به درکی عمیق از بیثباتی دنیا رسیده بود. نگاه خیره او به دوربین و طنین صدایش، مخاطب را به فکر فرو میبرد که چگونه شخصیتی با این حجم از دانش، در نهایت کوتاهی مسیر زندگی را اینچنین بیپیرایه فریاد میزند؛ ویدئویی که حالا پس از کوچ او، معنایی کاملاً متفاوت و سنگینتر پیدا کرده است.